แง่มๆ วันนี้ว่างๆนั่งเปลี่ยนรูปแบบBlog ฟิ้วฟ้าว สวยงาม

เหลืองเหมือนขี้เลย 55 ความจริงก็ไม่ค่อยได้ชอบสีเหลืองหรอก

แต่พอทำออกมาแล้วก็ โอเค สวยดีอ่ะ แบบไม่น่าเชื่อ เอิ้กๆๆ

วันนี้ว่างๆอ่ะ เป็นวันสบายๆ แต่ก็ไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ เพราะว่าปวดท้องมากๆ

เมื่อคืนกินยาระบายเข้าไป ปวดท้องสุดๆ มันปวดแบบปวดกระเพาะอ่ะ

ไม่ไหวๆ คราวหน้าไม่เอาแว้ววว

ตื่นมาก็นั่งเล่นแต่เกมส์ 55 แย่งกะน้องเล่นอีกชั้น นิสัยไม่ดีซะไม่มี หุหุ

วันนี้เปิ้ลโทรมาหาแล้ว 55 ชั้นไม่ได้โทรไปก่อนเลยด้วย

แถมยังซื้อบัตรเติมเงินให้อีก อืมๆๆ โอเค

สรุปเราดีกันแล้วใช่มั้ย รึเปล่า เอ๊ะ เราก็ไม่ได้ทะเลาะกันนิ นี่มันเป็นอะไร เอิ้กๆ

เมื่อวานดูบอลอ่า เซ็งมากกกกกกกกก

แมนยูเสมอได้ไงฟระ อุส่าลุ้นตั้งนาน

เซ็งง่า ฮือๆ อย่างงี้เชลซีสบายตาย แงๆ

วันนี้เหมือนคนบ้าเลย นั่งคิดถึงทั้งวันเลย

แอบชอบมากๆ ไม่กล้าบอกใครอ่ะ จริงๆ

ไม่เคยเป็นมาก่อนเลยอ่ะ อิอิ เขิลล

รักป๊ารักแม่ รักทุกคนที่บ้านค่ะ

รักเปิ้ลเหมือนเดิม ไม่เคยเปลี่ยน

Alway will my love be there

คิดถึงเพื่อนๆทุกคน SSTB NTUN RSU UTCC

แอบชอบไม่กล้าบอก ชอบเทอน่ะ ฮิ้วๆ

รักแมนยูเสมอ ไม่มีเปลี่ยน

ทุกอย่างอยู่ที่ใจ......

ขอบคุณทุกคนที่ผ่านมาBlog เราค่ะ

เบื่อ

บอกได้คำเดียวว่าเบื่อ

ช่วงนี้เจอแต่เรื่องแย่ๆ หงุดหงิดชะมัด เซ็ง โอ้ย อะไรกันเนี่ย วุ่นวายไปหมด........ จะบ้าอยู่แล้ว

เริ่มจากวันพฤหัส

กำลังขับรถไปมหาลัยตามปกติ ตัวเตือนเครื่องยนต์ที่หน้ารถมันติดขึ้นมาซะงั้น

ก็เลยจอดรถเชคดู ปรากฏว่า น้ำมันเครื่องขาด ขาดไปเยอะมาก แบบว่าแทบจะไม่มีเหลืออยู่เลย

โอวมายกอด ไม่รู้ทำไง โทรหาเฮียปิง เฮียบอกให้กลับบ้านเลย ไปถ่ายน้ำมันเครื่อง

อ่ะนะก็เลยไปจัดการ โหยแบบว่า เกือบไม่ทัน ช่างบอกว่า หากปล่อยไว้งี้นะ เครื่องพังได้ยกเครื่องใหม่แน่ๆ

เฮ่อ

เวรกรรมยังไม่จบ

วันศุกร์ ไปเรียนตามปกติ แต่ขากลับนี่สิ ไม่ปกติ

รถเจ้ากรรมดันสตารทไม่ติดขึ้นมาซะอย่างงั้นน่ะ เงียบหายไปอย่างกะรถไร้วิญญาณ

เหลือแต่โครง เฮ่อ ฝนก็ตก อู่ก็อยู่ไกล แบบว่าไม่รู้ทำไงอ่ะ หารถคนแถวๆนั้นพ่วงแบทเอา

ก็ไม่มีใครมีที่พ่วงซะงั้น เฮ่อ นึกว่าแย่และ

โชคดีมีคนนึงเค้ามีที่พ่วง เลยขอพ่วงเค้า แล้วก็ติด เฮ่อ รอด กลับมาบ้านได้

เอาไปซ่อมต่ออีก เพิ่งเสร็จวันนี้เอง กรรม รถมันเก่าแล้ว ทำไงได้เล่า T T

อีกเรื่องนึงที่เป็นเรื่องที่ทั้งเศร้าและน้อยใจเอามากๆ

ก็เปิ้ลอ่ะสิ เด๊วนี้เปิ้ลคงจะเบื่อเราแล้ว

เราโทรไปคุยกะเปิ้ล เปิ้ลก็ชอบทำไม่อยากจะคุยกะเรา

ถึงจะให้โทรมาเองก็ยาก ไม่เคยอ่ะจะโทรมาถ้าเราไม่โทรไป เซ็งมาก

เลิกก็ไม่เลิก แต่มันเบื่อ ก็ไม่รู้จะทำไง ก็คงต้องปล่อยๆไป

อะไรจะเป็นยังไงก็ให้เป็นอย่างงั้น แต่เราจะไม่โทรก่อนแล้ว

เราเสียความรู้สึก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!~

มีอีกเรื่องอันนี้เป็นความในใจ.....

คือ เราแอบชอบเพื่อนที่เรียนเลขกะเราอ่ะ

จริงๆแล้วเค้าคงต้องเป็นรุ่นน้องเราปีนึงได้ล่ะ

หน้าตาเค้าก็ธรรมดานะ แต่เราชอบอ่ะ ทำไมไม่รู้

ชอบตั้งกะตอนที่เข้าค่ายแล้ว อิอิ แอบชอบไม่กล้าบอก

แล้วอาทิตก่อนเราไปเรียนคนเดียวแล้ว อ เค้าให้ทำงานส่งนะ

เราเองก็ทำไม่ได้ เค้าสอนเราด้วยอ่ะ

ปลื้มๆๆ

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาเค้ามานั่งหลังเราด้วย

มันเป็นเรื่องของความเศร้า....

คนเราทะเลาะกันั้นมันย่อมเป็นเรื่องธรรมดา อยู่ด้วยกันมันก็เหมือนลิ้นกับฟัน

แต่ถ้าเลือกได้ คงไม่มีใครที่อยากที่จะทะเลาะกับคนที่ตัวเองรักหรอก

บางครั้งพอทะเลาะกัน มันก็จะกลายเป็นความคิดมาก

เค้าเบื่อเรา เค้าไม่รักเรา ร้องห้มร้องไห้ไปต่างๆนานา

เหตุการณ์แบบนี้มันอึดอัดนะ เราก็ไม่อยากที่จะเป็นแบบนี้

บางคนดีกันได้ก็ดี แต่ถ้าบางคนดีกันไม่ได้เลิกกันไปเลยอ่ะ อันนั้นก็เยอะ ช่วยไม่ได้เนอะ

แต่ของเรานั้น มันแปลก

มันไมได้ทำให้เราเลิกกกัน แต่มันทำให้เราชินชาต่อกัน กลายเป็นความเบื่อหน่าย

เป็นความรู้สึกที่แย่สุดๆ

เราก็ไม่อยากให้อะไรๆมันเป็นแบบนี้ รักนะ แต่บางทีมันก็ต้องผิดพลาดกันมั่ง

มันขึ้นอยู่กับเรา 2 คน

หวังว่าคงผ่านไปได้ด้วยดีนะ...........